Bulut dediğin dağılmaya mahkum..

Belki dipsiz kuyuda sürekli düşmek;
Dibe defalarca çakılmaktan iyidir
Ya da kapkaranlık bir tünelde boğulmak;
Açık havada ki mutsuz yüzlerden iyidir..
İçinde minicik bir fidanın yeniden yeşerebilmesi içindir belki tüm olan biten
Bir sondasındır ama yeni bir başlangıç için var olmaya çalışıyorsundur
Uçurumun kenarından aşağıya bak!
Ne görüyorsun?
Hisset o uçsuz bucaksız korkuyu önce
Derin derin çek içine..
Ve yüzünü şimdi ileriye çevir, cesaretini arttır!
İçinde ki korkuyu hissetmez ve rahatlarsın
Eğer anlıkta olsa kendine söz verip aşağıya bakmazsan
Tüm güzelliği görebilirsin
Dengeni bulursun eğer aşağı bakmazsan
Tüm suçu ona yüklüyorsun belki 
Ister yavaş, ister hızlı atsın ama
Kalp o kadar basit değil, yığınla his barındırıyor
Bazen yorgun oluyor kabul 
Belkide istediği sadece dinlenmektir
Sen hırpaladığın için o da karşılık veriyordur
Bırak yumsun gözlerini, izin ver

Zorlama, baskı yapma

Güneşin önünden bulut geçmek istediyse
Sen karşıya bak, nefes almayı bırakma
Gerçeğini bulacaksın emin ol
Yani kendini..
On dakika önce gökyüzü kasvetliydi
Şu an gülümsüyor cıvıl cıvıl
Bu bir işaret değil de ne?
Sen güneşi suçlama, sakin ol
Bulut dediğin dağılmaya mahkum..

Kasım/2015
Özgül

Sen Hayatsın =]

Bazen güneş bulutların arkasında gizlenir bakarda göremezsin ya hani.. Sanki hiç ortaya çıkmayacakmış gibi iyice saklanır. Ne sıcaklığını ne de ışığını yansıtır. Beklersin sabırla, çünkü bilirsin ki dünya dönüyor, rüzgar esiyor.. Ve o güneş çıkmak istemesede, o bulut dağılacak mecburen.. Doğal işleyiş bu şekilde öyle değil mi? Hah işte insanlarda böyledir bence Bazen duygular, sevmeler, sevilmeler, gülücükler güneş olur.. Saklanır bir bulutun arkasına Bilirsin sevildiğini ama bakarda göremezsin. Ya da o bilir sende ki sevgiyi, ama sen söyleyemezsin.. Gülemezsin bir türlü.. Hislerini ne söyleyebilirsin, ne de saklayabilirsin.. Geçerde geçer zaman.. Hep bir düşünce zincirinde takılı kalır aklın.. Herşey her zaman yolunda gitmez Alınır, kırılır küser de grilikleri toplarsın içinde Ve işin içinden çıkamaz, kaybolursun Kendinle boğuşursun çoğunlukla Veya karşındakini suçlarsın En çokta acabalar, keşkeler bulut olur.. O gülen yıldızlı gözlerin önünü kapatır.. Ya da mantık, gurur, vicdan unsurları elvermez.. Bir türlü cesaret edemezsin istesende Korkarsın o güneşi görmeye.. 

Çıkaramazsın o bulutun arkasından Belki layık olmadığını hissedersin o sevgiye Belki onun, sevgini haketmediğini düşünürsün Kimbilir belki de oluru yoktur Karmakarışık, düşünür durursun Ama HAYAT der ki sana; Ben çok kısayım! Yaşamak için çok bir şansın yok! Sen kendinden eminsen üzülme Sabretmesini bil sadece Istediğin neyse ve doğruysa zaten önüne sereceğim birgün Sen yeter ki gülümse O güneş birgün mutlaka karşına çıkacak ve sana merhaba diyecek Lütfen onu küskün karşılama Ve sende ki isteği görürsem, söz bende elimi çabuk tutarım Karamsar olma, sen sadece iste Sevmeyi ve sevilmeyi iste Gülmeyi ve güldürmeyi iste Elini uzat ve sana uzanan eli geri çevirme.. Kuş, börtüböcek, aşk, arkadaşlık ne olursa.. Her türlü sese kulak ver Içinde hisset, o koşulsuz sevgiyi Kimin ne dediğinin, ne düşündüğünün önemi yok Önemli olan sensin Ve benim içimden bir parçasın SEN HAYATSIN Sen olmasan bende eksik kalırım Haydi toparlan bakalım smile ifade simgesi Ve en çokta beni sev!

Not: Resimde bana ait, oğlum çok çocukca bir resim olduğunu söyledi ama ben keşke o çocukça dünyada kaybolsam koşup oynasam diye düşünüyorum...

Umarım hayat her zaman karşımıza böyle rengarenk ve çocukca görünür =]