Bazen Çok Sevmek...

Bazen çok sevmek bile ağrıtır içini.. Karşındaki canı sararsın sarmalarsın tüm benliğinle.. Lakin birşey eksik kalır, düşünürde bulamazsın Belkide görürsün duyarsında, susmak zorunda bırakılırsın Halbu ki öyle çok sahip çıkmışken sevgine, ennn içten ennn samimi halinle.. Ya yanlış anlaşılırsın, ya da o an ki ruh halleri vs itelenirsin.. Oysa sen ne istiyordun? O soğuk dört duvarın içini rengarenk boyamak değil miydi istediğin.. O küskün gözlerin dumanını yeniden ılık ılık tüttürmek değil miydi? İçerde kalmış burulmuş sözcükleri, kendi buruk yüreğinle yıkayabilmek değilmiydi? Olmayınca olmuyor işte can! Sevgin, hislerin dilinin ucunda kalıveriyor.. Yüzün önünde, boynun bükük! Karanlıkta ağlatılacak kadar büyük bir acımasızlığın içinde buluyorsun kendini.. Gözyaşlarına bile hak vermeyecek kadar anlaşılmıyorsun işte.. Adeta ruhsuz solgun bir beden misali... Dalıyorsun toprağın en dibinde ki soğuk cehenneme Keşkeler sarıyor hücrelerini Bunu hak etmedin evet, ama.. Ama senin dilin, ona başka yansımış ki bu derece yıpratıldın " Şu an sabah oluyor, saat 06:06.. Manası var bunun, hala umut var demek.. 06:06=1 Biz biriz demek Her saatin aynını yakalaması.. Ve her saatin aynı anını birlikte yakalamak.. Burada ki incecik espriyi anlıyorsan ve anlayanı bulduysan bak gökyüzüne ve bolca şükret.. Çünkü o sana sunulmuş bir şanstır.. Çünkü o seninle soluklanıyordur.. " İşte ona bunu söyle.. Bunu görmezlikten geliyorsa, unut en afillisinden.. Gönlün kollarını dolamak istesede o boyuna hiçbir zaman birleşmez ellerin.. Çok sevdiğin için üzülmek, tüm hislerini yorar.. Ve bedenini hırpalar.. İstediğin minicik pırıltalar için suçlanıyorsan İsteme! Ne kadar büyük olsada sevgin, göm yüreğine.. Onu gören, hak eden alır zaten sen istemesende..

Özgül
Gözyaşları, acının ümitsizliğe dönüşmesini engeller. Özdemir Asaf

Penceremden...

Pencerenin arkasından bakıyor yüreğim..
Gökyüzü masmavi, berrak ve uçsuz
Bulutların pamuksu görüntüsü,  istesem sevindirecek içimde ki çocuğu
Güneş bir varmış bir yokmuş bu ara
"Güz geldi, yüzümü bu kadar gördüğüne şükret" dercesine
Ve kabul etsem içimi azda olsa ısıtacak gibi sanki
Bu muhteşem masalı yaşayasım var bazen
Ama tam adım atacakken
Ihlamurun sıcak buğusu kaplar ya hani gözlüğün camlarını
Işte öyle buğulanıyor içim
Silsem olmuyor, silmesem içim çiğ tanecikleriyle doluyor
Bir an geliyor o pencereden bakarken
Bir silüet geçiyor yüzü bana dönükçe
Orada olduğunu biliyorum
Ve burada olduğumu biliyor
O an benim anım
O an için yaşasam yeterde artar diyorum
Koşulsuz sevginin buğulu silüeti
Bir kuş gibi uçarcasına geçiyor
Bir an sadece bir an
Ve dikkatli gözlerim yine buğulanıyor
Burnuma gelen ıhlamurun kokusuyla dopdolu
Kocaman bir yudum alıyorum, geçiyor boğazımdan içimi ısıtarak
Adeta düğüm düğüm olmuş sözcükleri süpürürcesine
Ve ellerim bardağın sıcaklığına sarılmış
Yine düşüncelere dalıyor kendini bulmak için
Sevgi depolamaya çalışıyor yüreğim
Belki bilinirim..
Belki de bilinmezim..
Içimi okuyabilene, sevinir sessizliğim
Usulca yıldızlarını sunar gözlerim...

Biraz Daha...

Tamam...
Tamam istediğin buysa gidiyorum dedi kadın...
Bana sırtını döndüğünü görmektense en iyisi gitmek zaten
Sustun sen, tercihini yaptın...
Kendince haklısındır belki...
Ama susarak söylediklerini duydum ben...
Sen öyle anladın dersen de bir gün, deme!
Çünkü anlamama engel olmadın.
Yeter!
Bu bitmek bilmeyen anlamsız inadını sürekli solumak
Ve beni anlamadığını ya da anlamak istemediğini bilmek
Öylesine boğuyor ki artık...
Halbuki boğulmam gereken yer sevgin olmalıydı...
Dikkatli baksaydın eğer, gözlerimde ki hüznü belki görürdün
Aslında ilgiye, şefkate ne kadar çok ihtiyacım olduğunu anlamadıktan sonra..
Ne anlamı var ki zaten, gözlerime bakmasan da olur...
Hatta hiç dönme bana, yorma kendini artık
Yüreğim böylesine sıkışıp kalmışken yıllardan beri
Sen beni bırakıp gitmişsin zaten
Ben fark etmemişim...
Belki de fark etmek istememişim
Sevgisizliğe asla tahammül edemezken
Kör bir kuyunun dibine saplanıp kalmışım
Bir anlasaydın, sana verdiğim değeri bir anlasaydın...
İstediğim bir tek şey vardı...
Defalarca söylemiştim
Bir daha söylemeyeceğim...
Biliyorum zor geldi sana, hayatı paylaşmak
Zor geldi bir kalbe ortak olmak
Belkide suç benimdir ha, gözyaşlarımı içime akıttım izinsiz...
Gizli saklı yaşadım hislerimi...
Dışarıya sadece gereksiz sözcükler kaldı...
Keşke izin vermeseydin be adam...
Omzunu uzatsaydın iş işten geçmeden...
Belki de geçmemiştir...
Belki de hala bir umut vardır...
Belki de bu işte bir hayır vardır...
Sanırım artık elimden gelecek olan çaba değil...
Biraz daha sabır...
Biraz daha...